این روایتی است که بیوک علیمرادلو، مدیر وقت پروژه رنو در گفت و گو با اکوایران مطرح میکند.
به گفته وی، درست در همان شبی که قرار بود رنو و سازمان گسترش در محل این سازمان قرارداد فیمابین را امضا کنند، سازمان گسترشیها جا میزنند و رنوییها نیز راهی فرانسه میشوند.
علیمرادلو معتقد است، {سیستم} دولت{ی} نمیخواست خودروسازی خارجی در حد و اندازه رنو وارد ایران شود، چون سیاستش حمایت و تقویت ایرانخودرو و سایپا بود نه {ایجاد رقیبی بزرگ برای آنها}.
