به گفته او، در کوتاهمدت نرخ ارز بیش از آنکه تابع تورم باشد، تحت تأثیر ریسکهای سیاسی، نااطمینانیها و رفتار سفتهبازان قرار دارد. شکلگیری انتظارات مثبت میتواند تقاضای احتیاطی را کاهش دهد، گردش پول سفتهبازانه را کم کند و رفتارهای احتیاطی و سوداگرانه را تعدیل کند. با این حال، برآیند این عوامل صرفاً به کاهش شیب افزایش نرخ ارز منجر میشود، نه کاهش خود نرخ ارز.
سیف در ادامه دو سناریو را ترسیم کرد: در سناریوی خوشبینانه، ارسال پیام سیاستی شفاف و پرهیز از شوکهای اقتصادی و سیاسی، باعث افزایش تدریجی و بدون جهش نرخ ارز خواهد شد. اما در سناریوی بدبینانه، تناقض در رفتار سیاستگذار، تشدید فشارهای مالی یا بروز شوکهای سیاسی میتواند زمینهساز جهش ارزی شود.
