Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

پایش محیط‌زیست مازندران ازرویکرد واکنشی عبور کرد؛ استقرار نظام پیشگیری

محمدرضا کنعانی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با اشاره به فشارهای فزاینده زیست‌محیطی در مازندران اظهار کرد: تمرکز بالای جمعیت، سکونتگاه‌ها و فعالیت‌های اقتصادی در نوار جلگه‌ای استان، منابع آب، خاک و هوا را با چالش جدی مواجه کرده و ادامه روند توسعه بدون پایش مؤثر می‌تواند آسیب‌ها را تشدید کند.

وی افزود: بررسی‌ها نشان می‌دهد حدود ۷۰ درصد فعالیت‌ها و استقرار جمعیت در کمتر از ۳۰ درصد مساحت استان متمرکز شده است؛ موضوعی که ظرفیت تحمل اکولوژیک این مناطق را به‌شدت کاهش داده و لزوم تغییر رویکرد نظارتی را دوچندان می‌کند.

مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران با انتقاد از کارآمد نبودن نظارت‌های واکنشی سال‌های گذشته تصریح کرد: نبود پیوند منسجم میان پایش، تحلیل داده، اقدام قانونی و ارزیابی مستمر سبب شد آلودگی‌ها و تخریب‌ها به‌صورت تدریجی انباشته شود.

کنعانی با اشاره به تدوین و ابلاغ برنامه جامع پایش و ارزیابی فرآیندهای توسعه گفت: این برنامه با رویکرد ارتقای حکمرانی محیط‌زیستی و مبتنی بر داده، از ابتدای تابستان ۱۴۰۴ به‌صورت عملیاتی در سطح استان و شهرستان‌ها اجرا شده است.

وی ادامه داد: در قالب این برنامه، زنجیره‌ای از اقدامات الزام‌آور شامل پایش‌های دوره‌ای و موردی، نمونه‌برداری و تحلیل آزمایشگاهی، صدور اخطاریه، درج واحدهای آلاینده در فهرست عوارض سبز، توقف فعالیت واحدهای متخلف و در صورت لزوم پیگیری قضائی، به اجرا درآمده است.

کنعانی درباره نتایج اجرای برنامه در تابستان ۱۴۰۴ گفت: در این مدت ۱۹۸۸ بازدید محیط‌زیستی انجام شد، ۲۶۰ اخطاریه صادر و ۱۲۷ واحد آلاینده شناسایی شد که در حوزه معادن شن و ماسه، ۱۹ مورد توقف فعالیت به ثبت رسید.

وی افزود: پس از پایان فصل تابستان، اجرای برنامه مورد ارزیابی قرار گرفت و طی ۱۹ نشست تخصصی با مشارکت کارشناسان، اصلاحات مدیریتی و اجرایی لازم اعمال شد.

مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران با اشاره به دستاوردهای پاییز ۱۴۰۴ اظهار کرد: در این فصل تعداد بازدیدهای محیط‌زیستی با رشد ۵۱ درصدی به ۲۹۹۸ مورد رسید و شناسایی واحدهای آلاینده نیز با رشدی بیش از ۱۰۰ درصد، به ۲۶۹ واحد افزایش یافت.

کنعانی در پایان تأکید کرد: با ورود به فصل زمستان، برنامه وارد مرحله تعمیق شده و تمرکز اصلی بر پایش‌های تحلیلی، بهره‌گیری نظام‌مند از داده‌ها و اولویت‌دهی به واحدهای پرریسک زیست‌محیطی خواهد بود.

Leave a comment

0.0/5