امیرعباس ربیعی کارگردان فیلم «احمد» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره روند اکران این فیلم توضیح داد: بازخورد مخاطبان در روزهای نخست اکران «احمد»، مثبت و فراتر از انتظار بود. این موضوع موجب شگفتی ما شد، چرا که فیلم از بازیگران شناختهشدهای برخوردار نبود و میزان تبلیغات آن نیز در مقایسه با سایر آثار، محدود بود. با این وجود، در فضایی آکنده از فیلمهای کمدی، استقبال از این فیلم قابل توجه بود و ارتباط خوبی با مخاطب برقرار کرد.
وی تاکید کرد: مخاطبان با سلایق مختلف به تماشای این فیلم می آمدند و حتی در صفحات مجازی شاهد بازخوردهای گسترده و مثبتی از سوی مخاطبان بودیم.
این کارگردان درباره وضعیت اکران فیلمش در سه هفته اخیر بیان کرد: در هفته اول، آمار مخاطبان مطلوب بود و در هفته دوم نیز بر تعداد آنها افزوده شد و فروش مناسبی داشتیم. متأسفانه در هفته سوم، به دلیل ناآرامیهای کشور، نه تنها اکران فیلم «احمد»، بلکه کل فضای سینماها با رکود مواجه شد و مخاطبان کاهش یافتند.
وی افزود: خوشبختانه در روزهای اخیر با آرامتر شدن فضا، بار دیگر شاهد بازگشت تدریجی مخاطبان به سالنهای سینما هستیم. اگرچه امکان تبلیغ در فضای مجازی فراهم نیست، اما با تثبیت شرایط، مخاطبان مجددا در حال مراجعه به سینماها هستند.
کارگردان فیلم «ضد» در پاسخ به این پرسش که چطور میشود تصویری از آینده یا مسائل جاری سیاسی و اجتماعی را در سینما مطرح کرد، توضیح داد: پیشینه تاریخی ما نشان میدهد که پرداختن به وقایع گذشته، میتواند در فهم پدیدههای جدید بسیار مؤثر باشد. هرچند شکل رویدادها ممکن است متفاوت باشد، اما ماهیت و زمینه آنها اغلب تازگی ندارد. ما در کشوری زندگی میکنیم که تجربههای گستردهای در عرصههای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دارد. بنابراین، بیان تاریخ از طریق سینما میتواند به مخاطب کمک کند تا مواجههای واقعبینانهتر با مسائل زمانه خود داشته باشد.
وی با اشاره به لزوم پرداختن به مسائل معاصر در سینما گفت: از سوی دیگر، پرداختن به پدیدههای معاصر هم از جنبه سینمایی جذاب است و هم از نظر محتوایی اهمیت دارد. هنرمند باید جلوتر از زمان خود حرکت کند. یه عقیده من بخشی از استقبال از فیلم «احمد» به این دلیل بود که مسئله مطرح شده در فیلم، یعنی نسبت بین مسئولان با مردم و لزوم خدمترسانی و همراهی در بحرانها، با دغدغههای امروز جامعه همخوانی داشت. این ایده دو سال پیش شکل گرفت و تولید شد، اما اکنون مشخص شد که مسئلهای بهروز و مربوط به جامعه امروز است.
ربیعی در پایان متذکر شد: هنرمند در گام اول باید در انتخاب سوژه، منفعت عمومی را بر منافع شخصی، اعم از مادی یا اعتباری، مقدم بداند. اگر دغدغه اصلی یک نفر، حل مسئلهای از جامعه و بیان دردهای مردم با زبان هنر باشد، آنگاه در انتخاب سوژه دقت بیشتری خواهد کرد و برای درک ریشههای مسائل، به پژوهش عمیق روی خواهد آورد. این پژوهش تنها به مطالعه کتاب محدود نمیشود، بلکه مستلزم زیست و درک مستقیم مسائل جامعه است یعنی هنرمند باید درد مردمش را بفهمد و آن را درک کند. چنین رویکردی میتواند ابعاد پیچیده و پنهان موضوعات را آشکار کرده و در فرهنگسازی و تأثیرگذاری مثبت بر بستر فرهنگی جامعه نقش ایفا کند.
