يکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶ 18 February 2018
۰
 
یادداشت اختصاصی «راه نو»
انتقاد به برجام و عملکرد تیم مذاکره کننده
 
تاریخ انتشار : يکشنبه ۴ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۰۷:۵۹
Share/Save/Bookmark
 
 
موسی الرضا ثروتی
 

موسی الرضا ثروتی*: از برجام مدت زمان زیادی می گذرد اما بطورکلی آنچه کشورهای 5+1 تعهد داده بودند عملی نشد و تنها گوشه هایی از آن اجرا شد، از جمله آنکه ارتباط بین بانک ها تا حدودی در موضوعات کوچک آن هم با ارز غیر از دلار برقرار شده است. لذا می توان گفت که  در این خصوص امریکا به تعهدات خود چندان عمل نکرده است ضمن آنکه برخی کشورهای اروپایی هم از تهدیدات امریکا نسبت به خود هراس دارند. علیرغم اینکه  مقام معظم رهبری هم فرمودند که هیچگاه نقد را به نسیه معامله نکنیم اما متاسفانه ایرادی که بر تیم مذاکره کننده ما وارد است آن است که نقد معامله کردند و نسیه گرفتند و این نسیه گرفتن ها باعث شده که هر روز رئیس جمهور و یا آقای ظریف کاسه گدایی برای درخواست سرمایه گذاری از آنها به دست گیرند که با ما مراودات داشته باشند. حال آنکه وجود چنین شرایطی برای کشور ما به معنی از بین رفتن عزت است. آن عزتی که رئیس جمهور به دنبال آن بود در حقیقت باعث شد که عزت قبلی ما هم پایمال گردد.

در این ماه های بعد از برجام، اگرچه ما ارتباطات بانکی با برخی بانک ها پیدا کردیم و در حال حاضر نفت فروش می رود، کشتیرانی و بیمه انجام می شود ولی سربزنگاه کشورها از انجام اقدامات بزرگ با ایران سر باز زده و می ترسند وارد معامله، مذاکره و سرمایه گذاری شوند. این همه هیات به کشور آمدند و رفتند ولی کاری از پیش نبردند. مطابق آماری که صندوق بین المللی پول داده بود در سال های تحریم میزان سرمایه گذاری بیشتر از الان بود و این واقعیتی است که وجود دارد. حال مسئولین دولتی مرتبا اعلام می کنند که 4 میلیارد دلار سرمایه گذاری صورت گرفته است که این میلغ نسبت به زمان تحریم بسیار اندک است و نمی توان گفت که دستاورد مناسبی کسب شده و این باید تجربه ای شود برای کسانی که خیلی به امریکا علاقمند هستند. این همان اشتباه مصدق بود که به امریکا امید بسته بود و از شر انگلیس به امریکا پناه برده بود و چوب آن را هم خورد. مقام معظم رهبری هم در جمع هیات دولت به این نکته اشاره کردند که اولا نقد برای نسیه معامله نکنید و دوما امیدتان به امریکا نباشد  چون هر کسی امیدش به امریکا باشد ساده لوح است لذا این زیبنده مسئولان و سیاستمداران ما نیست که بعد از گذشت 37 سال به امریکا اعتماد کنند.

این در حالی است که رئیس جمهور در ابتدا وعده از برداشته شدن همه تحریم ها بصورت یکباره را داد که دیوار تحریم شکسته شده می شود ولی الان خودشان می گویند مگر ما به دنبال رفع تحریم بودیم، ما جنگ را از جمهوری  اسلامی برداشتیم. حال آنکه اگر امریکا می توانست با ما وارد جنگ شود این کار را یقینا انجام می داد دیگر لزومی نداشت صدام را وارد این جریان کرد.

این مسئولان زندگی اشرافی دارند و به این زندگی هم آلوده شده اند و می ترسند که زندگی اشرافی شان را از دست بدهند و به همین دلیل مملکت را هم می خواهند با خود غرق کنند ولی به شکر خدا رهبری هوشمند و آگاه و مردم هوشیار باید حواسشان باشد که دلیل اینکه در طول تاریخ فریب روس ها، انگلیسی ها و امریکایی ها را خورده ایم و آسیب های زیادی هم از این طریق بر ما وارد شده است، داشتن سردمداران بی کفایتی بوده است.الان هم وضعیت به همان صورت است تنها با رنگ و لعاب و ترفندهای دیگر که بالاخره مردم را به سازش بکشانند و با وجود این همه شهید و مجروح و ازاده مجددا ذلت را بپذیریم. این ننگی برای ما به شمار می رود.

نکته مهم اما اینجاست که متاسفانه آنچه که قانون است در این دولت اجرا نمی شود. ما در مجلس نهم یک طرح دو فوریتی امضا کردیم که دارایی های بانک مرکزی نمی تواند درآمد به حساب آید اما دولت بواسطه برخی طرفداران خود در مجلس موفق شد و مجلس تصویب دارایی های بانک مرکزی را که حدود 54 هزار میلیارد تومان بود را مصوب کردند و دولت با این اصلاح بودجه ای که اخیرا انجام داد مملکت را 120 هزار میلیارد تومان مقروض کرد که در تاریخ کشور ما چنین استقراضی سابقه ندارد. با این که درآمدها افزایش پیدا کرده اما باز هم دولت استقراض  سنگین را انجام داد که این اقدام کمر دولت های بعدی را نیز خواهد شکست چون کاری که این دولت انجام داد در تاریخ ایران بی سابقه بود حتی در زمان احمد شاه هم چنین استقراضی صورت نگرفت یعنی دولت های آینده هر چه درآمد داشته باشند باید به بدهی های اقایان این دولت را بدهند.

 در زمان بسته شدن بودجه آماری مبنی بر 102 هزار میلیارد تومان منتشر شد که حدود 40 هزار میلیارد تومان آن قرض الحسنه پس انداز است و بقیه هم پس اندازهای جاری حساب هاست که اینها را دولت و بانک ها بصورت وام به کارمندان خودشان می دهند اما همین وام ها را با سود بالا به مردم و تولید کنندگان می دهند و با وجود اینکه فساد بزرگ بین بانکی که چیزی حدود 45 هزار میلیارد تومان بوده، نه دیوان محاسبات، نه سازمان بازرسی و نه قوه قضائیه ورود پیدا نکرده اند.

در این شرایط اما تنها راهکار درست این است که بانک ها فقط به شرکت های زیرمجموعه خودشان وام می دهند و الان بیشتربانک ها به جای آنکه تسهیلات را به تولید بدهند به کارهای خدماتی و واسطه ای و واردات می دهند و این همه صحبت از اقتصاد مقاومتی می کنند ولی یک کارآفرین هم از شرایط راضی نیست. این ها خطر بالقوه هستند و به نظر می رسد روحیه اشرافی گری و وابستگی به غرب مانع از آن حرکت انقلابی می شود و تا مادامی که خود مردم تصمیم نگیرند فردی انقلابی که اساس انقلاب را پذیرا باشند، این شرایط ادامه خواهد یافت. وقتی سخنگوی دولت در تلویزیون حضور می یابد باید یک نفر هم به عنوان سخنگوی مجلس و یک نفر هم به عنوان سخنگوی جامعه و از اقتصاددانان و منتقدین هم حضور یابند و درباره این مسائل اظهار نظر کنند.

*کارشناس اقتصادی و نماینده سابق مردم بجنورد و عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس نهم
 
 
کد مطلب : 21470
Share/Save/Bookmark
 
 
 


ارسال